Wiesław Suchowiejko: Ingerować, czy pomagać?

Czy radni wprowadzają dezinformację i chaos?

Burmistrz mija się z prawdą zarzucając radnym chęć poprawiania petycji.

Czy ratuszowi urzędnicy nie mogą pomagać mieszkańcom, którzy chcą złożyć petycję?

Podczas ostatniej sesji Rady Miasta miała miejsce wymiana zdań pomiędzy radnymi –  A. Grobelnym, J. Dudziem oraz mną – z jednej strony, a Panem Burmistrzem, Panią Przewodniczącą Rady i mecenasem Podkowiakiem – z drugiej.

Rozmowa dotyczyła petycji składanych przez mieszkańców naszego miasta. Radny Grobelny zwrócił uwagę, iż większość petycji kierowanych do Rady lub Burmistrza odrzucanych jest przez Komisję ds. Skarg Wniosków i Petycji ze względów formalnych i zasugerował, że może warto byłoby wspomóc mieszkańców w realizacji ich uprawnień i, skoro w grę wchodzą tu względy formalne, stworzyć coś na kształt „ściągi” (wzorca, instrukcji), która pomagałaby mieszkańcom uniknąć najczęściej popełnianych przez nich błędów. Z kolei radny Dudź postulował większe zaangażowanie w pomoc w kwestii poprawności składanych petycji, którą mogliby okazać mieszkańcom urzędnicy ratusza – na wzór ich odpowiedników np. w Urzędzie Skarbowym (jak to ma miejsce np. przy składaniu PIT-ów). Starałem się wesprzeć obu kolegów radnych w ich staraniach, zwracając uwagę Rady, że nasza wspomniana wyżej Komisja odrzuca zdecydowaną większość petycji i skarg kierowanych do niej, ale może jeszcze nie pora na zmianę jej nazwy na Komisję ODRZUCANIA Skarg Petycji i Wniosków. Że może warto coś zmienić w dotychczasowej praktyce i starać się wspierać mieszkańców w dążeniach do realizacji ich potrzeb.

Spotkaliśmy się ze zdecydowanym odporem naszych interlokutorów. Pani Przewodnicząca, jak często czyniła podczas poprzednich sporów w Radzie (np. dotyczących zadawania pytań na sesjach), przypominała nam wszystkim o konieczności przestrzegania prawa. Sekundował Jej w tym dzielnie mecenas Podkowiak. Oboje odsyłali nas do ustawy o petycjach, stwierdzając, że „tak chciał ustawodawca” i „nie możemy łamać prawa” np. rozpatrując petycję złożoną z jego naruszeniem. Ale Pan Burmistrz poszedł jeszcze dalej – zaprosił radnych nie tylko do wspólnego z mieszkańcami pisania petycji, ale – UWAGA! – do poprawiania błędów w napisanych już petycjach! Dodatkowo „postraszył” konsekwencjami postępowań, jakie owi radni mogliby mieć w wyniku wniesienia takich poprawek. 

Jakby tego było mało, Pan Burmistrz poświęcił tej sprawie dużą część programu samorządowego, w którym powtórzył swoje „zaproszenie” i stwierdzenia o konsekwencjach, okraszając wszystko komentarzem, że „radni wprowadzili dezinformację i chaos”. Co do roli ratuszowych urzędników – Burmistrz stwierdził, że „moi urzędnicy nie będą ingerować w dokumenty, bo tak chciał ustawodawca”.

Pan Burmistrz pozwolił sobie na cytat: „z ust tych radnych padało stwierdzenie, ze jeżeli petycja zawiera błąd, to niech urzędnik podejdzie i poprawi”.

Otóż Panie Burmistrzu – nic takiego żaden z nas nie powiedział. Domagaliśmy się po prostu większego zaangażowania urzędników w kwestii pomocy okazanej składającym petycje mieszkańcom. Nic ponad to, do czego powinien zobowiązywać urzędników kodeks etyki urzędnika samorządowego, do którego zasad i wartości odsyła ich regulamin organizacyjny Urzędu Miasta (§ 8. 1. ). Szkoda wszakże, że w BIP Urzędu Miasta nie sposób owego kodeksu odszukać. 

W dostępnych tego typu dokumentach innych miast możemy jednak co nieco odnaleźć – np. to, że urzędnik „udziela klientom rzeczowych i wyczerpujących informacji na temat obowiązujących przepisów prawa oraz wskazuje możliwości zgodnego z prawem załatwienia sprawy”, a także i to – „W kontaktach z klientami Urzędu pracownik zachowuje się uprzejmie, okazuje im zrozumienie, służy swą pomocą w każdej sprawie, ugruntowując przekonanie o służebnej roli administracji samorządowej wobec każdego klienta.”

Mam nadzieję, że takie zasady obowiązują również w naszym Urzędzie .

Wystarczy zatem odróżniać „ingerencję w dokumenty” mogącą być naruszeniem prawa, od wskazówek pozwalających uniknąć formalnych błędów. 

Czyżby to było za trudne?