Radny pisze felieton. Co za szpile!

Słowna walka Daniela Raka z Jerzym Hardie-Douglasem już trwa. Obaj posiłkują się swoimi mediami i na razie prześcigają się w uszczypliwościach, nie wyciągając na razie grubszej artylerii. Ale szpilki wyborcze zaczęły już być wbijane także czyimiś innymi rękoma. Na przykład należącymi do radnego Rady Powiatu Szczecineckiego, zawodowo komendanta Straży Miejskiej w Szczecinku, Grzegorza Grondysa.

Tenże pisuje od kilku już lat felietony, umieszczane w mediach stowarzyszenia Miasta z Wizją, od lat aktywnie sympatyzującego z opcją rządzącą miastem. Felietonista nie tak dawno temu wsławił się na przykład między innymi porównywaniem PiS do Putina lub PiS do Hitlera.

 Teraz pisze chyba o swoim byłym zwierzchniku, choć asekuracyjnie ani razu nie używa jego nazwiska. Zrozumiałe jednak dość, o kogo chodzi. 

Gzregorza Grondysa poważnie bulwersuje fakt walki dwóch kandydatów, wywodzących się z tego samego środowiska (PO?) :), do objęcia fotela burmistrza. I daje temu wyraz, stawiając się jednak po jednej ze stron. Chyba nie tej, z którą był kilkanaście lat.

- pisze w swoim felietonie  radny rady Powiatu Szczecieckiego, znany zdecydowanie bardziej z aktywności zawodowej, niż z sali obrad.

- dodaje gorzko.

Czy w zawoalowany sposób pisze w ten sposób o swoim wieloletnim szefie, Jerzym Hardie-Douglasie? No bo jeśli tak, to zapomniał jednocześnie, że mądrość, którą zacytował, bardzo dokładnie przetestował na własnej skórze. Między innymi wtedy, gdy ocalał na stanowisku mimo olbrzymiej presji społecznej i medialnej, która miała miejsce w roku 2014 po tym, gdy dwóch jego podwładnych pobiło i potraktowało gazem w radiowozie jednego z młodych mieszkańców Szczecinka. Komendant, odpowiedzialny w końcu za wszystko, co robi jego jednostka, symbolicznie oddał się wtedy do dyspozycji właśnie burmistrza Jerzego Hardie-Douglasa. Ten, nie piętrząc dodatkowo emocji, udzielił mu… upomnienia. Ale gdy kurz opadł, a opinia publiczna przestała domagać się krwi, po prostu pozostawił go na stanowisku. Czy słusznie - można dyskutować. Ale zrobił, co zrobił i jednak osłonił. Nie musiał.

Jeśli Grzegorz Grondys w swojej słownej asekuracji pisze właśnie o nim, to wdzięczność chyba przekształciła się w coś innego. Czy radny komendant w swoim felietonie, broniącym także minionych słabych pięciu samorządowych lat, zrzucając słabość między innymi na czas pandemii (oczywiście) oraz (oczywiście) rządy PiS, sugeruje "człowiekowi, który przez kilka lat zarządzał miastem, kierując się określonymi zasadami" na przykład… jakieś ograniczenia? Zaburzenia? Zrobiłoby się poważnie. Bo chyba to może spowodować rozpoznane przez autora felietonu cyt. "niesamodzielne artykułowanie słów". To termin, którego z premedytacją używa Grzegorz Grondys w odniesieniu do osoby, o której pisze. "Nie sądzę, żeby te złe słowa były artykułowane samodzielnie" - uważa radny, opiniując słowa "które potrafią ranić lepiej niż brzytwa", a które osoba, o której pisze,  miałaby wypowiadać.

Bo jeśli o nim, to na przykład Jerzy Hardie-Douglas posługuje się językiem jak brzytwą, i wie o tym raczej każdy. W wyrażaniu swoich opinii bywa co najmniej dotkliwy. Ale załóżmy, że autor felietonu wcale nie ma jego na myśli, tylko jakąś inną osobę. Na przykład kogoś podobnego. Ok.

Ale w felietonie jest jeszcze lepiej. Wg opinii autora osobnik, o którym pisze, starannie unikając stosowania jego imienia, jest "sterowalny przez innych, choćby były to osoby najbliższe".

Jak informuje pospiesznie odpytane, tak z ciekawości, nie jako dowód na cokolwiek, nieszczęsne odpytane googlowskie Gemini oraz Chat GPT formułują abstrakt na podstawie wielu źródeł. I wypluwają, że jeśli osoba niesamodzielnie artykułująca słowa jest odbierana jako niezrozumiała, niepoprawna lub zabawna, to właśnie może być sterowalna przez innych. (E-prawnik.pl, efs.mrips.gov.pl, sjp.pwn.pl). 

Oczywiście, narzędzie może się mylić. Naturalnie. Ale by było…  

Chociaż nie wiadomo, o kim radny pisze, więc “ten nie wiadomo kto” może do sądu z tym nie pójdzie. Poza tym to tylko hipotezy.

Warto powtórzyć cytat autora:

Przyznać trzeba, że zdanie to bardzo ciekawa figura merytoryczno - metaforyczna. Nagroda.

Osoba niesamodzielnie artykułująca słowa może być sterowalna przez innych, jeśli jej wymowa jest odbierana jako niezrozumiała, niepoprawna lub zabawna. Osoba niesamodzielnie artykułująca słowa z pewnością zasługuje na szacunek, pomoc i wsparcie, a nie na szyderstwo, wyśmiewanie i odrzucenie. (E-prawnik, eks.mrips.gov.pl). 

To kolejny abstrakt z researchu, dostępny publicznie, choć może spersonalizowany pod pytającego. No tak to działa. Też może być nieprawdą, trzeba brać poprawkę na algorytmy, to tylko próba odszukania terminu. Swoją drogą ciekawe, że roboty tak na to patrzą. Hm.

Przystoi radnemu?

Grzegorz Grondys twierdzi, że osoba, o której myśli wypowiada "nieprzemyślane" słowa, które są domeną "osób młodych, buntowniczych". 

Gdyby przyjrzeć się (na przykład) otoczeniu "starego" burmistrza, słowa wydają się dość ciekawe, jeśli wziąć pod uwagę zdania o "sterowalności przez innych, choćby osoby najbliższe" Kogoś dokładnie autor ma na myśli? Pewnie tak, ale tego przecież nie powie. Bo starannie unika ujawniania wprost, o kim mówi, a co dopiero o osobach trzecich.

Skomplikowane? Może nie tak bardzo, jak się wydaje.

Swoje niezwykle ciekawe spostrzeżenia, Grzegorz Grondys kończy piękną maksymą "gdzie dwóch się bije, trzeci korzysta" i informacją o tym, że dzięki temu "w Porozumieniu Samorządowym i PiS-ie" strzeliły korki szampanów.

Ciekawe, że pisze to osoba, która właśnie do tego bicia po jednej ze stron niewybrednie się włączyła, a do tego udaje, że nie wie, o kim pisze. No i również dzięki temu, że tak jest, zaczyna się kotłować już nie dwóch, ale całe podwórko.