Stare miasto: Obrazek z jednego skrzyżowania

Dzisiaj skrzyżowanie ul. 28 Lutego z ul. Sikorskiego niczym szczególnym się nie wyróżnia. Stara zabudowa jakoby się rozpierzchła na boki, ustępując miejsca szerokiej i ruchliwej jezdni. Ten dawny kameralny zakątek przestał istnieć już prawie pół wieku temu. Przyznajmy, że od tego czasu zmieniły się nawet... nazwy ulic. Archiwalne zdjęcie zostało wykonane w styczniu 1969 roku. W tym czasie obwodnica była co najwyżej w planach perspektywicznych rozwoju miasta. Ulica 28 Lutego, tuż za widoczną po lewej stronie kamienica oznaczoną numerem 56, skręcała lekko w lewo i dalej, tak jak dzisiaj, kończyła się przydworcowym parkingiem. Od tego też niepozornie wyglądającego skrzyżowania zaczynała się ul. Raciborska i Kraińska przemianowana potem na ul. Pilską. Raciborska ponieważ prowadziła w kierunku... Okonka. Miasto to krótko po wojnie nosiło jeszcze swoją historyczną nazwę - Racibórz (niem. Ratzebuhr). Z tej dawnej nazwy zachowała się jedynie nazwa dzielnicy – Raciborki, rozpostartej pomiędzy torem kolejowym w kierunku Piły, wiaduktem i lasem. W tamtych latach po prawej stronie skrzyżowania stała, mało reprezentacyjna, drewniana budka ze sklepem warzywniczym. Za nią na drugim planie widać stalowy zbiornik na gaz. To właśnie w tym miejscu znajdowała się w tym czasie gazownia miejska - jeden z wjazdów był od ul. Kanałowej, drugi od strony rampy kolejowej. W tamtym czasie gaz produkowano jeszcze z węgla. Początki gazowni sięgają czasów budowy pierwszego połączenia kolejowego w 1878 roku. Wtedy jednak gazowania produkowała gaz wyłącznie na potrzeby kolei. Gazownia miejska powstała dopiero w 1895 roku. W latach 20. została zmodernizowana. To właśnie wówczas wybudowano widoczny na zdjęciu zbiornik o pojemności 2 tys. metrów sześciennych. Wystarczał na potrzeby 19 tys. miasta – tyle mieszkańców Szczecinek liczył przed wojną. Pod koniec lat 60. zapotrzebowanie na gaz znacznie przekraczało możliwości produkcyjne. Z tego powodu w 1971 roku na drugim krańcu miasta przy ul. Polnej wybudowano zbiornik o pojemności 10 tys. metrów sześciennych. Przez jakiś czas oba zbiorniki połączone były gazociągiem. Widoczny na środku zdjęcia wysoki dom bez okien, to trafostacja. W jej miejscu dzisiaj przebiega jezdnia obwodnicy. Obok gazowni najbardziej znanym budynkiem była narożna kamienica pod numerem 56. W tamtych latach wokół niej rosły jeszcze stare, duże drzewa. Jej charakterystycznym elementem były półkoliste zewnętrzne schody. Schody składały się z jedenastu stopni i prowadziły wprost do lokalu, który po prawdzie był typową speluną, ale cieszył się wprost niebywałą popularnością. W latach 80. knajpka znikła. Wprawdzie jeszcze przedtem powstała dokumentacja projektowa, zakładająca przebudowę starego domu na hotel z restauracją, ale nic z tego nie wyszło. Owszem, kamienicę potem przebudowano, ale już bez lokalu, niszcząc przy tym eklektyczny wystrój ściany szczytowej. Na dodatek w miejscu strychu dołożono mieszkalne piętro i budynek kompletnie zatracił swój pierwotny charakter. Dzisiaj kamienicę dodatkowo oszpecają umieszczone na jej ścianach reklamowe banery.                           (jg)