Marzena Góra: Abecadło zamiast klocków

O tym, że za dobrze w kraju nie jest, wiedzą chyba wszyscy. Nie wspominając już o bezrobociu, masowej emigracji, państwowej służbie zdrowia i innych zarazach, to jeszcze nam się dziura budżetowa od kilku lat w konkretną „czarną dziurę” przepoczwarza. I niestety, ale na moją emeryturę, jeśli szczęśliwie (lub nieszczęśliwie) do takowej w ogóle doczekam, to nie będzie miał kto robić. Prokreacja w kraju leży, bo niektórzy już dawno sobie wyliczyli, że zamiast łożyć na pieluchy, to szybciej własnego mieszkania się dorobią, a producenci zasypek, dziecięcych ubranek, pieluch, śliniaków i smoczków z braku popytu walczyć jakoś z kryzysem próbują i podnoszą ceny, żeby chociaż ci, którzy faktycznie pieluch potrzebują, firmy im utrzymywali. 

Ale okazuje się, że nie taki kryzys straszny, kiedy tyle światłych głów ziemią naszą ojczystą zarządza! Myśleli, dumali i wyliczali, aż wykombinowali skąd kilka dodatkowych milionów wytrzasnąć, co by nikt już im nie zarzucił, że źle państwową, czyli naszą (a tak właściwie to może niczyją?) kasą gospodarzą. I okazuje się, że lekarstwo na wszystkie kłopoty urodziło się (i to nie jedno) już kilka lat temu, a zaraz będzie szło do pierwszej klasy. Wszak wiadomo, że do młodych świat należy i to oni są przyszłością narodu. Ale walka z kryzysem wymaga poświęcenia i ofiar, dlatego wymyślono, żeby dzieciakom rok dzieciństwa sprzeniewierzyć i szybciej ich do szkoły wysłać. Bo tak to by siedzieli poupychani w tych przedszkolach, klockami czy innymi miśkami tylko się bawili i beztrosko (no i oczywiście bezproduktywnie) w ciągu dnia leżakowali, jak mogliby przecież już alfabet szlifować i rok szybciej wiedzę o tajemniczej mejozie i mitozie posiąść.

Tylko nikt niestety ani rodziców, ani tym bardziej dzieci o zdanie nie pytał, czy wolą lalki na książki zamienić, bo kto by się przejmował takimi drobiazgami, jak tu walka o być albo nie być całego narodu się toczy. No to się zawzięli i obowiązek szkolny od szóstego roku życia wprowadzili. I jak tak patrzę sobie na te wszystkie gimnazja, z którymi chyba coś poszło nie tak, to i temu pomysłowi zbyt świetlanej przyszłości nie wróżę. Ale przecież nie o wiedzę tu chodzi, bo przy okazji zapędzenia sześciolatków do szkół, to już za kilka ładnych lat grube miliony zaczną zewsząd spływać. A jak ktoś jeszcze nie wiedział, o co z tymi sześciolatkami chodzi, to jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o... – wiadomo.

Bo taki niczego nieświadomy dzieciak do szkoły rok wcześniej pójdzie i przy okazji też rok wcześniej szkołę skończy. I tu zaczyna plan właściwy już się realizować. Bo jak szkołę skończy, to wiadomo, że do pracy będzie się wybierał i tym samym już rok wcześniej zacznie swoje pierwsze podatki płacić. A jak z tego wszystkiego jeszcze mu się zachce wcześniej rodzinę powiększać, to już nam się kolejni mali kandydaci do szybszego płacenia podatków w kolejce zaczną ustawiać. Mało tego, no i przy okazji też rok dłużej będą musieli pracować zanim przejdą na emeryturę. 

Szkoda tylko, że nie o wiedzę przyszłego pokolenia tutaj się rozchodzi, ale z drugiej strony przecież od dawna wiadomo, że głupim narodem ponoć łatwiej rządzić. Choć podobno to właśnie szkoła jest najlepszym miejscem dla tych, co całe sześć lat mają już na karku, bo przedszkole ogłupia, a tu dzieciaki będą miały najlepsze i optymalne warunki do rozwoju i przez to całe ich życie będzie lepsze. I nawet podobno na potwierdzenie tych rewelacji stosowne badania naukowcy przeprowadzili, tylko niestety nikt ich jeszcze nie widział.

I tylko taka refleksja czasem mnie nachodzi i pytanie się nasuwa, gdzie dwadzieścia lat temu byli ci naukowcy, bo okazuje się, że tyle lat mojej (jak widać niezbyt optymalnej) edukacji mogę sobie o kant mało szlachetnej części ciała rozbić tylko dlatego, że nie poszłam rok wcześniej do szkoły, a jedynie bezmyślnie w przedszkolu lalkom głowy urywałam i wycierałam miśkami podłogi.