Maciej Gaca: Mamy perspektywy

Był Rok Pański 1410. Pod Malbork nadciągnęły zbrojne hufce Jagiełły i przystąpiły do oblężenia tego potężnego zamczyska. Krzyżaki dzielny opór stawiali, lejąc wrzątek i zasypując naszych dzielnych wojów strzałami z kusz. Wkurzony oporem Jagiełło ,wezwał na pomoc lotnictwo. 

Nadleciały szturmowce i zrobiły bum bum i odleciały. Po tym spod gruzów wygrzebało się dwóch rycerzy zakonnych potłuczonych bardzo. I jeden mówi do drugiego – no to po Malborku! I poczęstował go papieroskiem Malboro. 

Hi, hi, ha, ha! To oczywiście żart, tyle że można powiedzieć – historyczny. Ale w roku 1960 żartów nie było, gdy w kinie „Krzyżaków” obejrzałem, bo ogarnęła nas histeria historyczna i to zbiorcza. Zbrojni w drewniane miecze tłukliśmy krzyżaków ile wlezie. I aż dziw, że nikt trupem nie padł, wszak zbroje to my mieliśmy tekturowe. A gdy drewniane miecze poszły w drzazgi, to za pepesze (tekturowo - patykowe) chwyciliśmy i ruszyliśmy na bunkry gdzie znowu Niemca praliśmy. 

Walki zakończyły się z chwilą wejścia w posiadanie rowerów, bośmy się przerzucili na rozgrywanie Wyścigu Pokoju (raz byłem Królakiem). No, a potem jakoś tak się porobiło, że z tego wyrosłem.

Latka leciały i dzisiaj żal mnie ściska. Bo tera to bym mógł se poszaleć. Zbroje, miecze prawdziwe, a i krzyżaków do prania w bród. A jak w przeszywanicy i kolczudze ci przyciężkawo, to lance, szable w dłoń i... bolszewika goń, goń. Z braku bolszewika można pogonić Germańca, konno pod Krojantami na ten przykład, albo na piechotę pod Mławą. Można też pod Racławicami Moskala kosą sprać albo z harmaty razić go pod Olszynką Grochowską. A przecie jeszcze na Wolin można hycnąć, co by z Wikingami się spróbować. Spadochroniarzem można też być i walczyć pod Arnhem i nie musisz jechać do Holandii. Wystarczy do Poznania skoczyć i tam nad Wartą, co Ren udaje, Niemca prać wraz z aliantami. 

A gdy masz dosyć wojaczki, to możesz fajkę pokoju z Apaczami wypalić i nie musisz do Ameryki lecieć, bo Indian i bladych twarzy jest ci u nas dostatek. Taki jeden młodzian, co go znam z osiedla, pan Józef (lat 36) to bardzo za tymi inscenizacjami obstaje. Osobiście w nich udział bierze i twierdzi, że to znakomite lekcje historii na dodatek ściągające tłumy turystów.

Ja zrozumienie dla niego mam, było nie było niemały grosz i w mundur wermachtowca i w szmajsera wpakował. No tyle, że z tą historią to bym był ostrożny. Bo jak Ruskie nasz bunkier jeszcze dwa razy szturmem wezmą, to ludziska gotowe faktycznie uwierzyć, że w 1945 był on zdobywany. A to jak wiadomo do historii to się nijak nie ma. Ale jak by tak przymrużyć oko... to możliwości wielkie u nas są, a perspektywy mamy jeszcze większe. 

Na ten przykład ze statku „Bayern” można zrobić krążownika „HOODA”, z „Jadwigi” „BISMARCKA”, a z taksówki wodnej „PIORUNA”. Koszt niewielki, trochę dykty, tektury na wieże i nadbudówki, a lufy z rynien zrobić można. Ale to nie wszystko... Nasze jezioro robić będzie za morze... i bitwa morska będzie jak się patrzy... A widzów będzie że ho! ho! A może i więcej.

Dla rycerzy też coś się znajdzie. Przecie nasze wieże i ta wodociągowa i Bismarcka, od biedy za zamki krzyżackie uchodzić mogą. A nasi wojowie jeszcze raz wycisk odwiecznym wrogom dać by mogli. I w tą rycerską inscenizację ja bym osobiście wszedł. Bo mam ci ja worek jutowy, no to wytnę otwory na głowę i ręce, wzuje go na się, a sznurem się przypaszę. A po bitwie zgodnie z prawdą historyczną, jako ludność miejscowa, obdzierać będę rycerzy powalonych na polu z ich zbroi i dobytku wszelakiego, i tym sposobem na swoje wyjdę. A jak insze się o tym zwiedzą, to tłumnie w workach się do bitew wszelakich stawią. Byle tylko nie zabrakło walecznych i bitnych rycerzy.