Jeszcze ekologia czy już ekoterroryzm?

Kronospan nie ma w Szczecinku łatwego życia. Z jednej strony firma spotyka się z zarzutem części lokalnych ekologów,że nie robi nic, aby poprawić stan środowiska, z drugiej strony ci sami ekolodzy torpedują każde jej działanie, które ma się przysłużyć zarównośrodowisku, jak i mieszkańcom.
Nawet wówczas, gdy walczy o nowe miejsca pracy w organizowanym przez Kronospan, przy wsparciu władz samorządowych Szczecineckim Klasterze Meblowym. Firma angażuje środki, czas i wielomiesięczne wysiłki negocjacyjne, a mimo to ekolodzy zrobili wszystko, aby inwestycję opóźnić i postawić pod znakiem zapytania. Poziom bezrobocia w Szczecinku przekroczył 25%.
To, co się dzieje w Szczecinku określa się dziś mianem ekoterroryzmu. Przykładem jest choćby niedawna publikacja w Rzeczpospolitej, „Koniec z widmem ekoszantażu?”. Jak podaje dziennik: „Przystępując dziś do realizacji projektów inwestycyjno-budowlanych, nie można wykluczyć przeszkód natury administracyjno-prawnej związanych z włączeniem się organizacji pseudoekologicznych, dla których dobro przyrody nie zawsze będzie priorytetem. Zdarza się, że realizacja inwestycji staje się znakomitym pretekstem do ekoszantażu ze strony konkurentów handlowych lub innych podmiotów dążących do osiągnięcia określonych korzyści ekonomicznych, niemających faktycznego związku z działalnością proekologiczną. Nieuzasadnione wykorzystywanie procedury administracyjnej do blokowania, w imię tzw. wartości przyrodniczych, projektów inwestycyjnych powodować może wielomiesięczne opóźnienia, a w rezultacie także straty finansowe inwestorów. Czasami może też skutecznie zniechęcić do kontynuowania przedsięwzięcia.”
Generator na biomasę, który ma być zainstalowany w zakładach Kronospan w Szczecinku to urządzenie, którego rolą jest zamiana energii, zawartej w biomasie na energię cieplną, która zostanie wykorzystana do suszenia materiału drzewnego do produkcji płyt MDF. Urządzenie zostanie wyposażone w nowoczesny, wysokowydajny elektrofiltr, który zmniejszy ilość pyłu, emitowanego do powietrza atmosferycznego.
Jak mówi dr Wojciech Cichy z Instytutu Technologii Drewna -„Zastosowane przez Kronospan rozwiązanie jest typowym rozwiązaniem, stosowanym w branży drzewnej i w innych branżach, gdzie do wytwarzania ciepła stosuje siębiomasę.” Zdaniem naukowca są to typowe, nowoczesne rozwiązania, stosowane z powodzeniem nie tylko w Polsce, ale i w innych krajach w Europie i poza nią.Nie należy się obawiać, że w związku z używaniem generatora mieszkańcy odczują jakiekolwiek uciążliwości. Wręcz przeciwnie - generator z elektrofiltrem poprawi stan powietrza w mieście. To wielomilionowa, proekologiczna inwestycja.
Pył drzewny jest biomasą
Powstaje głównie w procesach przesiewania, rozdrabniania, domielenia i suszenia naturalnego surowca drzewnego. Pył drzewny, powstający w procesie produkcyjnym, jest biomasą. Tak mówią przepisy prawa. To prawo jest poparte obowiązującymi normami. Norma, obowiązująca od 2010 roku zarówno w Polsce, jak i w Europie dla paliw stałych, określa, że ten pył zalicza siędo biomasy.
Ekolodzy z SIS Terra rozpowszechniają nieprawdziwe informacje o tym, że pył w planowanym generatorze ma być spalany na ruszcie. Fakty natomiast są takie, że biomasa w postaci pyłu ma być spalana w palnikach generatora. Istotne jest to, że emisja z modernizowanego układu suszarni MDF będzie się mieścić  w ramach obowiązujących norm emisyjnych.
Technologia rusztowa jest stosowana w branży drzewnej na całym świecie. Doktor Marek Juszczak z Politechniki Poznańskiej zapewnia, że spalanie rusztowe na rusztach pochyłych jest najlepszym rozwiązaniem: „- Gdyby to była XIX-wieczna technologia, to nie byłaby powszechnie stosowana, a jest”.
Wykorzystanie technologii rusztowej w planowanym przez Kronospan przedsięwzięciu wynika z faktu, iż jest ona najlepiej rozwiniętą i - co najważniejsze - najbardziej odpowiednią do spalania paliwa w postaci biomasy. W ostatnich kilkunastu latach technologia ta została bardzo mocno rozwinięta i obecnie jest stosowana w branży drzewnej na całym świecie. Rozwój, jaki zaszedł w konstrukcji komór spalania oraz innych elementów towarzyszących, które w znacznym stopniu wpływają na jakość procesu spalania (przekładającą się tym samym na wielkość emisji) widać najbardziej w momencie projektowania. Spośród dostępnych rozwiązań dobiera się te, które będą najlepszym wyborem dla lokalnych uwarunkowań. Te uwarunkowania to np. rodzaj biomasy, jaka jest dostępna. Tak więc możemy powiedzieć, iż instalacja dobierana jest pod konkretny rodzaj paliwa. Bierze się także pod uwagę jak najmniejszy wpływ na środowisko naturalne oraz wydajność urządzenia. Należy też mieć na uwadze różnicę w wielkości cząstek biomasy i zróżnicowanie jej wilgotności.
Zastosowanie paleniska z rusztem pochyłym to najlepsze rozwiązanie technologiczne, gdyż pozwala na optymalne wykorzystanie dostępnego paliwa oraz dopalenie wszystkich cząstek biomasy. Przyjęte rozwiązanie pozwala również na zastosowanie dodatkowych palników pyłowych, które umieszczone w komorze spalania umożliwią bardzo precyzyjne sterowanie procesem spalania i kontrolę temperatury.
Piroliza podciśnieniowa, którą polecał jeden z dwóch emerytowanych ekspertów lokalnych ekologów, jest w tym wypadku pomysłem dość „niecodziennym”.
Wady tego rozwiązania:
· oleje/smoły pirolityczne, powstałe w wyniku pirolizy zawierają toksyczne i rakotwórcze związki,
· koks pirolityczny nie spełnia norm UE i polskich dla składowania ze względu na dużą zawartość węgla,
· produkcja sterylnego żużla i innych pozostałości wymaga dodatkowego unieszkodliwienia koksu pirolitycznego,
· odpady muszą być rozdrabniane, mielone i/lub separowane przed wejściem do pieca pirolitycznego, aby uniemożliwić blokowanie się podajnika odpadów oraz systemu transportującego,
· wymagane jest paliwo wspomagające do podtrzymywania procesu,
· niska efektywność energetyczna.
Metodę pirolizy stosuje się np. przy spalaniu odpadów komunalnych, które zawierają bardzo zróżnicowane tworzywa, jak plastik, szkło, papier, gumę itp. W tej technologii zmieszane odpady przed podaniem ich do komory reakcyjnej muszą być poddane wstępnemu przygotowaniu, czyli rozdrobnieniu i mieleniu, aby ich skład został maksymalnie ujednolicony. Odpady muszą mieć bardzo małą wilgotność (zaś biomasa drzewna jest wilgotna), ponieważjej wysoka zawartość skutkuje powstawaniu dużej ilości wody poprocesowej o znacznym zanieczyszczeniu związkami organicznymi. Ta woda musi zostać poddana skomplikowanym procesom oczyszczania przed jej ponownym wykorzystaniem lub zrzutem do środowiska.
Eksperci, czynnie zajmujący się dzisiaj problematyką spalania nie polecają w żadnym wypadku tego rodzaju rozwiązań do spalania biomasy. Być może współpracujący z SIS Terra ekspert powinien opublikować swoje pomysły w periodykach branży drzewnej i podzielić się nimi z naukowcami.